Dat zou mooi zijn, maar dat is behoorlijk overdreven. Wij hebben gewonnen met 21-13, met 21 -13 dat kan toch niet, zo weinig punten? Jawel, dat klopt wel. Volendam is goed vooruit gegaan, zij verdedigen geweldig. Zij zitten er bovenop en omdat zij nogal groot en sterk zijn en wij klein en licht kwamen wij er bijna niet doorheen. Vooral Puck moest het ontgelden. Als zij aan de bal kwam stonden er direct 2/3 speelsters van Volendam klaar om onze Puck af te stoppen. Gelukkig hebben wij dan speelsters die de aanval overnemen, maar in het begin stond ons vizier niet op scherp. Gelukkig was onze tegenstander ook geen killer, zij kregen de bal er ook niet in. Het werd daarom echt een wedstrijd van verdedigen en van de lange adem. Wij moesten geduld opbrengen, onze kans zou toch wel komen. Ons team zit vol verrassingen, soms lijkt het dat wij er niets van kunnen en dan ineens wereldacties met super goed samenspel. De ene keer speelt die speelster goed en de andere keer staat weer heel iemand anders op. Zo liep het in deze wedstrijd ook. Wij begonnen met een geheel nieuw starters 5-tal, met Naomi, Romy, Francisca, Lea en Jeske. Zij wisten de nul te houden, maar konden helaas zelf ook niet scoren. Het spel golfde heen en weer. Na 5 minuten een time-out en een nieuw vijftal in het veld, op papier met onze sterren erin, namelijk: Lois Visser, Lois de Groot, Marina, Puck en Roxy. Het grappige is dat ik dacht, nu gaan wij scoren, terwijl het andersom uitpakte. Volendam nam een 4-0 voorsprong, huuhh hoe kan dat? In het 2e kwart weer een paar wissels en langzaam, zeer langzaam kwamen wij wat in ons spel. Er werd hard, maar fair verdedigd, daar hadden wij grote moeite mee. Zodra wij even te langzaam reageerden, hup, daar was de bal alweer afgenomen. Toch kwamen wij terug in de wedstrijd. Puck werd voor de zoveelste keer besprongen en nu kregen wij 2 vrije worpen. Eentje ging er in en even later weer 2 vrije worpen voor Puck en nu scoorde Puck 100% en het werd 3-4. Met een uitval maakte Volendam 3-6 en vlak voor de rust kon Naomi 5-6 maken. Een ruststand van 5-6, het moet niet gekker worden. Na de pauze, zoals zo vaak kwamen wij een stuk scherper het veld op, ik begreep dat het spel van voor de pauze een 1 april grap was. Het 3e kwart ging weer een beetje normaal en wij gingen iets meer scoren en onze verdediging stond als een huis. Het werd 8-2 in dit kwart met scores van Francisca, Lois de Groot, Marina en Jeske. Iedereen bij ons kan scoren, dat geeft een kick. Die voorsprong gaf ons vleugels en wij waren voortdurend in balbezit. Volendam kon slechts af en toe naar voren komen. In het 4e kwart vond ik ons goed spelen en wij zetten de tegenstander goed onder druk. Uiteindelijk kon Volendam alleen met fouten voorkomen dat wij gingen scoren. In het 4e kwart kregen wij 8 vrije worpen en let op, wij scoorden 50%. Goed hé! Eerst Romy met prachtige vrije worpen, daarna Lois de Groot ook alle twee raak, daarna Lea, maar zij had vandaag niet de scherpte en Lois Visser die helaas miste, verder maakte Jeske en Naomi ook punten met het uiteindelijke resultaat van 21-13. Weer een goede team prestatie. Deze wedstrijd hebben wij bijna alleen door onze benutte vrije worpen gewonnen, 14 vrije worpen en 7 punten. De scores: Puck 3 punten, Naomi 4 punten, Francisca 2 punten, Lois de Groot 4 punten, Marina 2 punten, Jeske 4 punten en Romy 2 punten. Op naar de laatste competitiewedstrijd tegen BV Amsterdam.

In het wedstrijdverslag hiervoor heb ik Marina Jansen en Lois de Groot niet genoemd. Zij konden deze wedstrijd helaas niet meespelen.
Jammer want zij zijn altijd goed voor minstens 12 punten. Dit zijn heel goede speelsters en volop in ontwikkeling. Graag wilde ik ze ook even noemen.

We moesten tegen de koploper Apollo meisjes U14-1, de echte nummer 1, een zeer goed team met allemaal super slanke en snelle meisjes die de ballen er makkelijk ingooien. Nu weten wij natuurlijk, dat je niet vooraf bedenkt dat je gaat verliezen, want dan heb je al verloren, nietwaar? Nee, wij gaan elke keer weer uit van onze eigen kracht en ons geweldige zelfvertrouwen en gaan voor de winst! Verder boeit het ons niet zo of wij verliezen, als wij maar steeds beter gaan spelen. En… wat mij betreft gebeurt dit ook, ons team groeit en ik merk dat telkens iedereen zijn steentje bijdraagt. Het valt mij op dat nu bijna alle speelsters meer zelfvertrouwen krijgen en ook zelf een actie durven te maken. Als het kan schieten wij, als het kan dribbelen wij dwars door de verdediging en wij laten ons niet zomaar voorbij lopen. Wij laten niet met ons spotten, o zo!

De wedstrijd begon sterk voor ons, direct de bal en na 10 seconden kwamen wij meteen met een koel balletje van Francisca op voorsprong en vlak daarna kreeg Puck twee vrije worpen, maar die gingen helaas mis. Hierna nam onze tegenstander het heft in handen en zij scoorden gemakkelijk. Dat kwam ook omdat wij geen zone verdediging wilde spelen, wij willen leren om beter te verdedigen en wij willen de tegenstander vroeg opvangen, storen (pressen) en dan de bal afpakken. Deze aanpak vraagt wel om een goede conditie, je moet dan veel meer lopen. In ieder geval dit eerste kwart verloren wij met 4-13. Wij waren met z’n achten, dus wisselden wij steeds een speelster. Soms raken wij dan in de war als er een andere speelster in het veld komt, dan vergeten wij onze posities in te nemen, vooral met verdedigen. Wat ook opviel is dat wij toch makkelijk bal verspelen aan de tegenstander, de bal naar de tegenstander gooien of passen als iemand volledig gedekt staat, dat kan veel beter. De bedoeling is om snel en koel te spelen, zeg maar met het hoofd, slim en met verstand en niet in paniek. In de training gaan wij meer oefenen om de bal in ons bezit te houden, snel passen en vrij lopen. Onze tegenstander kon goed schieten en hun lay-ups gingen er vaak snel in. Balverlies is dan gelijk puntverlies. Maar goed dit kwart verloren wij met 4- 20, behoorlijk matig. Toch speelden wij als team helemaal niet slecht. Lois Visser, Romy Visser en Lea Kuijpers stonden op en lieten in deze wedstrijd zien dat zij kunnen knokken en blijven geloven in een beter resultaat.  Ik stond helemaal verbaasd over het goede spel van Lois Visser, zij dribbelde dwars door de verdediging en scoorde deze wedstrijd 6 punten. Lea heeft een geweldige conditie en inzet, zij blijft gaan en is overal. Zij staat zeer goed te verdedigen. In deze wedstrijd ging zij ook nog scoren, zij maakte deze wedstrijd 8 punten. Romy heeft veel meer zelfvertrouwen gekregen en gaat nu meer schieten, zij laat zich niet zomaar voorbij lopen. Ook Jeske moet ik noemen, zij gaat ook erg vooruit. Zij speelt prima samen en is fel in de verdediging. Zij laat ook niet meer over zich lopen. Zij had 4 punten en 4 fouten, zeg maar een bewijs van haar inzet. Francisca is nog wat bescheiden, zij komt eraan, zij is een heel goede teamspeelster, kijkt goed, biedt zich aan, zij is altijd aanspeelbaar. Zij mag van mij nog wat meer durven en meer initiatief nemen. Zij scoorde 2 punten. Roxy speelt redelijk, zij heeft een heel goede techniek en is super snel. Zij kan prima dribbelen en volgens mij heeft zij ook een goed schot, alleen dat komt er te weinig uit. Roxy heeft wat meer zelfvertrouwen nodig, maar dat is aan het groeien. Naomi wil heel graag aanvallen, zij stelt zich goed op en is vaak aanspeelbaar, maar dat zien wij niet altijd en dan krijgt zij de bal niet. Soms vergeet Naomi te verdedigen, terwijl zij dat goed kan. Ik denk dat wij elkaar meer moeten aanspreken. als laatste Puck, onze sterspeelster. In deze wedstrijd scoorde Puck 10 punten, het liep aanvallend wat minder. Logisch, omdat onze tegenstander ook vrij lang was en zij verdedigden heel goed. Puck pakte heel veel rebounds en stond zeer goed te verdedigen. In de rust stond het 8-33, behoorlijk slecht. Maar… in de rust wat gesproken en wij kozen voor een wat andere tactiek, namelijk een soort halve zone verdediging en zie het derde kwart wisten wij te winnen met 16-10! Er was rust in het team en door de rushes van Lois hadden wij vaak bal bezit en nu lukte het scoren wel. In het laatste kwart werd het 10-24, ook niet slecht. Het werd dus 34-67

Uitslag Volendam – Probuild Lions MU14-2 24 – 42
Het wordt steeds leuker om een stukje te schrijven, alweer een positief stukje.
Niet alleen omdat wij gewonnen hebben, maar omdat wij zo goed als een team hebben gespeeld. Dat wij bewijzen wel te kunnen “vechten” en serieus te kunnen spelen.
Wij waren met z’n negenen en acht konden er spelen. Naomi was 50 jaar getrouwd, eehh ik bedoel haar familie en Francisca heeft haar vinger voor de tweede maal gebroken.
Francisca, mijn complimenten. Je komt gewoon en geeft ons extra steun en je kon gelijk aan de bak als assistent coach. Hopelijk kun je skiën en is je vinger snel geheeld.
Je zult zien, je wordt er alleen maar sterker van.
De wedstrijd
Op mijn manier het een en ander uitgelegd hoe wij moesten spelen, snel over de middellijn en daar het spel opbouwen door snel rond te passen en dan de beslissende pass naar de center of iemand anders die vrij kwam.
En dan via een lay-up of jump-shot scoren. Wij zouden zone-verdedigen met twee snelle en felle speelsters die de tegenstander vroeg op zouden vangen. Klinkt goed nietwaar, hoewel…
Vol zelfvertrouwen begonnen wij aan de wedstrijd en onze bank onder aanvoering van Francisca deed volop mee. In de tweede minuut scoorden wij via Puck en ik dacht, nu rollen wij ze op, betekent dat je gemakkelijk wint.
Nou mooi niet. Wij speelden best aardig, veel samenspel, weinig balverlies en strakke passen en telkens stond er iemand vrij om te scoren, alleen de bal viel niet in het netje.
Volendam rook de kansen en ging er vol tegenaan, zij hadden een sterke gesloten verdediging. Zij waren groot en zij scoorden direct de gelijkmaker, daarna wij weer via een prachtig schot van Romy, eentje om in te lijsten.
Romy Visser wordt steeds beter, zij heeft meer zelfvertrouwen kan snel en behendig dribbelen, heeft een strakke en harde pass en kan als zij zich concentreert heel goed schieten. Is dit goed geschreven Romy?
Afijn, wij stonden in de derde minuut voor met 4-2, maar daarna lukte het scoren niet meer. Volendam had daar geen last van en ondanks onze stevige verdediging kwamen zij op een 6-4 voorsprong. Wat? Ja, zij kwamen op voorsprong!
Het werd nog erger, ondanks fantastische wissels (vond ik zelf) om de boel op te peppen liep het niet. Veel schoten en allemaal mis. In het 2e kwart scoorden wij weer slechts 4 punten, door Roxy (geweldig dat Roxy er weer was en zij deed gelijk vol mee)
en door Lois de Groot. Volendam ging door met hun goede spel en maakte de voorsprong groter. Het werd in de rust 12-8.
Totale paniek bij ons, ouders in de war, coach had ineens een zwaar hoofd, aan de speelsters merkten ik niets, wat te doen. Wij kregen goede tips en adviezen hoe verder te spelen en onze speelsters bleven vet cool en geloofden er helemaal in.
Na de rust stond er een geheel ander team, nu wel de felheid die nodig is om te winnen, nu wel het geluk dat de bal erin rolt, nu wel de tegenstander pressen en de bal heroveren. Het was een genot om te zien, alles lukte nu.
Lea ging ons voor en wist 2 keer achter elkaar te scoren, in de eerste minuut stonden wij alweer gelijk. Weer Romy met een prachtig afstandsschot, Puck die er lekker in kwam en zomaar uit het niets een heuse driepunter van Lois de Groot.
Weer 2 maal Puck, Lois was los en maakte achter elkaar 3 maal de punten en Jeske, die ook steeds beter gaat spelen maakte 16 – 31. Het 3e kwart wonnen wij met 4-23!!
Het 4e kwart werd ook door ons gewonnen met 8-11 met punten van Lea, Roxy en Puck 3 maal en één vrije worp raak. Alleen Marina en Lois Visser hebben niet gescoord, dat hoeft natuurlijk ook niet, als er maar gescoord wordt.
Marina en Lois maakten de andere speelsters beter. Dit was echt een team overwinning, met inzet van iedereen. Heel goed van jullie.
De punten werden gemaakt door: Lois de Groot 11 punten, Romy 4 punten, Roxy 4 punten Lea 6 punten, Jeske 2 punten en Puck 15 punten. Hopelijk heb ik het zo goed, het formulier was niet zo goed te lezen.

Beste allemaal,
Het heeft even geduurd om dit verslag te maken. Ik was na de spanning volledig van de kaart.
Het was een bijzondere wedstrijd. In de eerste plaats omdat wij, maar ook onze tegenstander goed, sportief en met enorm veel inzet hebben gespeeld.
Wij wilden echt winnen en wij werden heel fanatiek. Ik wil niet schrijven dat het zweet op onze monden stond, maar wij gingen er volledig voor.
Wij speelden veel beter dan dat wij onze eerste wedstrijd tegen dit team speelden, maar op de een of andere manier zij ook.
Vooraf had ik gedacht dat wij best konden winnen, wij waren immers veel beter gaan spelen.
Wij waren bijna compleet, alleen Naomi en Roxy waren verhinderd. Het liep net even anders, maar wat waren wij dichtbij de zege.
Het mooie was vooral dat het een echte wedstrijd was, vol spanning en prachtige momenten. Wij gingen tot het einde precies gelijk op en de scores vielen heen en weer.
Voor beide partijen waren, zowel goed gelukte acties als geweldige missers te zien.
De toeschouwers vonden het prachtig en eigenlijk maakte het (achteraf) niet uit dat wij niet wisten te winnen.
Hoewel je goed ziek kunt zijn van dit verlies. Van kenners heb ik begrepen dat een dergelijke nederlaag met twee punten het altijd aan de coach ligt.
In ieder geval moet je als het zo gelijk op gaat gewoon een beetje geluk hebben dat de schoten vallen.

De wedstrijd: in het eerste kwart gingen wij (Puck) overdonderend van start. Binnen de kortste keren stond het10-16 voor ons. Alles lukte en het leek of Puck niet kon missen (10 punten).
De coach van Amsterdam was ook niet gek en ging extra verdedigers op Puck zetten en een paar hele goede speelsters van Amsterdam gingen met hele snelle lay-ups scoren,
met het gevolg dat het tweede kwart 8-2 voor Amsterdam werd. Wij ook niet dom, dus wij gingen een zone verdediging toepassen, jammer genoeg was Naomi er niet, want zij kan ook heel goed verdedigen.
Na de pauze, met nieuwe goede moed werd het in de derde kwart 4-6 voor ons en wij stonden 2 punten voor, namelijk 22-24. Ook in het 4e kwart bleven wij geconcentreerd spelen. Toch werd het in de vierde minuut 30- 26 voor Amsterdam.
Snel een time-out en een nieuwe tactiek besproken en daar gingen wij weer en Marina en Lea (8e minuut) scoorden de gelijkmakers. Wij hadden nog 2 minuten om te winnen en een paar keer was het bijna raak.
Helaas het lukte niet, de stand bleef gelijk. Wij moesten verlengen, want je mag niet gelijk spelen. Helemaal nieuw voor ons.
Wij starten de verlenging geweldig en scoorden (Puck) en wij stonden weer voor en nu uitspelen, gewoon de bal in bezit houden.
Nou dat lukte niet en in de 2e minuut was het alweer gelijk. In de 3e minuut weer op voorsprong door een prachtige score van Lois de Groot.
De tegenstander gaf niet op en maakte in dezelfde minuut weer gelijk. Daarna bleef het minuten gelijk en bloedspannend, Amsterdam kreeg 2 vrije worpen, maar mistte.
In de laatste minuut sloeg Amsterdam toe en gaf ons de genade klap, verloren! T’ja……
Einduitslag is 36-32 en de punten zijn als volgt verdeeld: Lois de Groot 8 punten, Marina 2 punten, Puck 16 punten en 4 vrije worpen gemist, Lea 4 punten, Francisca 2 punten, Jeske 2 punten. Complimenten voor allemaal, gevochten als echte lions.

T’ja, soms loopt het anders dan je denkt of verwacht. Wij hebben 10 speelsters die weinig voor elkaar onder doen, maar op de een of andere manier spelen wij nooit allemaal goed. Telkens is er weer een andere speelster die het team op sleeptouw neemt en telkens zijn er speelsters die er niet bij zijn. Het drukke leven zal er wel mee te maken hebben, geen idee. Elke wedstrijd is een verassing wie de sterren van de hemel speelt. Vandaag was het Lois Visser die vooral in het begin opviel door haar rustige en vastberaden spel, haar inzet, het goede lopen en het op de goede positie staan. Lois opende de score en wij dachten, we rollen ze op, ik bedoel wij winnen gemakkelijk. Nou, dat liep even heel anders. Wij kregen de bal er gewoon niet in. Wij hadden voortdurend balbezit en konden vaak aanleggen voor een schot of lay-up, maar de bal ging overal naar toe, maar niet erin. Onze verdediging stond wel als een huis en ook de tegenstander Windmills stond erg goed en fel te verdedigen, met het gevolg dat het slechts 8-8 stond in de pauze. Hoe bestaat het, zo weinig punten. Na de pauze kwamen wij er beter in en konden wij en Puck het verschil maken. Puck is onze steun en onze kracht, zij blijft gaan. Ook als het niet lukt blijft zij doorzetten en werken. Klasse! Uiteindelijk hebben wij verdiend gewonnen met 28-16. Iedereen heeft met inzet gespeeld, er werd goed met elkaar afgesproken hoe wij gingen staan en wij speelden redelijk goed samen. Het knelpunt en leerpunt van deze wedstrijd was het schieten, dat was echt niet goed. Verder willen wij soms veel te snel scoren, dan is het spel paniekerig en onrustig, door haast en onnauwkeurigheid is er dan bal verlies. Er moet meer rust, en vertrouwen in ons spel komen. Onze inzet en enthousiasme is hartverwarmend, nu nog wat slimmer worden, dat geldt natuurlijk zeker voor de coach.
1e kwart: 8-4, 2e kwart: 0-4!!, 3e kwart: 10-2 en het 4e kwart 10-6. De scores: Lois Visser 2 punten, Naomi 4 punten, Puck 10 punten, Marina 4 punten, Lois de Groot 4 punten, Jeske 2 punten en Lea 2 punten.

Ja, ik ben zenuwachtig of dit stukje wel op de goede manier op onze site terecht komt. Ja, tegenwoordig ben ik ook toegetreden tot de selecte groep die gebruik maakt van WordPress/Blog en quickpress. De meisjes van u14-2 zijn helemaal niet zenuwachtig voor onze wedstrijd zondag tegen Windmills, dat gevoel kennen zij niet. Zij zijn, zoals altijd vastberaden en geladen om een goede en sportieve game te spelen. Zij gaan er weer vol tegen aan, wij hebben een aantal interessante systemen ingestudeerd en wij zijn benieuwd of dit in het echt gaat werken. Grapje hoor, wij zijn nog niet zo ver. In ieder geval hebben zij allemaal zin om een wedstrijd te spelen. Later meer…, tenminste als zij het goed vinden dat ik de wedstrijd verslagen publiceer.

Wat mij betreft is er een nieuw en fris dreamteam bij Probuild Lions, de meisjes U14-2.
Dit team is, ondanks de eerdere onmogelijke wedstrijden blijven vechten voor het succes.

Wij waren bij teams van U16 ingedeeld en die waren heel wat maatjes te breed en te groot.
Na vele dramatische verliespartijen werd er zondag voor de tweede keer gewonnen, en hoe?
Met zeer mooi teamspel, snelle uitbraken en stevig verdedigen maakten wij van de laatste wedstrijd onze beste wedstrijd.
Alle speelsters hebben gescoord en hebben alles gegeven, wij wonnen met overmacht van Windmills U14-1, het werd 18-60.
Wat ik zeer bewonder aan dit team is dat iedereen, ondanks de zware nederlagen is blijven geloven in de mogelijkheden.
Wij bleven een hecht team en elke wedstrijd gingen wij er met goede moed en vol er tegenaan.

Volgend jaar worden wij beter ingedeeld en kunnen wij tegen onze eigen leeftijdsgenootjes spelen, wij kijken er nu al naar uit.
Ik wil alle ouders, fans en speelsters bedanken voor een super geslaagd eerste helft van dit seizoen. Ik ben heel trots op deze speelsters.

Fijne en gezelige feestdagen en op een nieuw plezierig topjaar.
Ronald Rosenkrantz

Aan het einde van het seizoen probeert de club een inschatting te maken van de nieuwe teams voor het volgende seizoen en zet dan speelsters van gelijk nivo bij elkaar in het team. Dat resulteert, bij genoeg speelsters, in een eerste en een tweede team. Zo ook bij de Mu14, waarbij alleen met grote inspanning van rookie Ronald een team met eerstejaars U14 en tweedejaars U12 bij elkaar geveegd kon worden. Het eerste U14 team is daarentegen samengesteld uit speelsters die al een tijdje bij elkaar spelen, waarvan enkele ook goed genoeg zijn om in het NoordHollandse team te spelen. Dan zijn er nog twee speelsters bij die ook belangrijk zijn in de U16, dat in de hoogste klasse speelt. Je kunt je dan voorstellen dat het nivoverschil groot is. Uit ervaring weet je ook dat het mindere team een extra tandje bijschakelt en dat het eerste team wat slechter gaat spelen. Dat kwam gedeeltelijk ook wel uit. Het belangrijkste was om er een leerzame wedstrijd van te maken, terwijl de tegenstander ook een kans op spelen had. De meest foute gedachtenkronkel die je kan maken is dat je de hele wedstrijd moet pressen, omdat je ‘de punten nodig hebt’.

Ik denk achteraf dat er best een aardige wedstrijd ontstaan is, die voor beide partijen leerzaam was. Het begin was leuk en ging redelijk gelijk op. Via 4 – 2 werd het 8 – 6. Maar daarna liep het eerste team uit naar 20 – 8. De Rayonspeelsters waren uit Castricum terug gekomen en werden 1 voor 1 ingebracht.

De tweede periode was wat eenzijdiger. Het tweede team scoorde niet en het eerste scoorde 25 punten. Dat is precies het gemiddelde dat je nodig hebt om 100 punten te halen en weer te moeten trakteren. De vorige keer viel die eer te beurt aan Anne. Met rust staat het dus 45 – 8 en lopen we 5 punten achter op een schema van 100 (om met schaatstermen te spreken).

Opdracht was vandaag ook om foutloos te verdedigen, omdat nog wel eens de handen de taak van de voeten overnemen, waardoor niet iedereen 100% inzetbaar is ivm foutenlast. Die opdracht is goed ingevuld, want er werden maar 3 fouten genoteerd deze wedstrijd.

De derde periode lopen we wat in op het schema en maken we 27 punten. De stand is dan 72 – 12. Wat opvalt in de hele wedstrijd is dat we teveel makkelijke ballen missen. Dat gaat ons opbreken tegen sterkere tegenstanders.

Al met al komen we met nog anderhalve minuut te spelen op 95 – 20. Dat is het moment om een score te laten volgen door een press, om nog even door te drukken. De laatste minuut gaat in en de stand is 97 – 20. Het lijkt er op dat alle ouders de kinderen de opdracht gegeven te hebben om dan vooral niet meer te scoren, omdat er dan geruime tijd in de keuken doorgebracht moet worden om een traktatie te bakken door degene die het 100ste punt maakt. Anne heeft die opdracht niet en maakt 99 – 20. Daarna worden zelfs de makkelijkste ballen ver over geschoten of tegen de ring aan. Anne maakt 101 – 20 en mag weer deeg gaan rollen donderdag.

Dit is ook de eindstand.

15:30 BV Amsterdam MU14 1 – ProBuild Lions MU14 2 Van Hogendorphal