Meisjes Junioren / Dames 2
Het is al een lange tijd geleden dat ik voor het laatst wat geschreven heb over de dames 2 en de meisje junioren. Reden? Druk druk druk. Met wat? ja wat dacht je dan Basketball natuurlijk, want daar draait het bij ons thuis tenslotte om.

De afgelopen maanden waren erg zwaar voor de meisjes junioren, om daar maar even mee te beginnen. De meiden moeten erg veel investeren, en hebben toch het gevoel dat ze daar niet veel voor terug krijgen. Dat komt vooral omdat wij een flinke achterstand hebben op de meeste ploegen. dus dan wordt er al gauw gedacht van we trainen 4 keer in de week maar weten geen wedstrijden te winnen, sterker nog we gaan alleen maar slechter spelen.

Dit heeft natuurlijk een oorzaak, in het begin van het seizoen was er duidelijk een sterke lijn waar te nemen van progressie. Maar natuurlijk blijft die lijn niet alleen maar stijgen, af en toe staat de progressie stil. Dat moment moet je als coach en trainer herkennen en dan moet je daar natuurlijk op anticiperen. De oplossing is heel simpel nog harder en meer trainen. Alleen als coach kan je dat wel willen, maar je hebt natuurlijk ook met je speelsters te maken. Vaak zitten die speelsters op dat moment in een zogenaamd dipje en kunnen het dan niet opbrengen om er nog harder aan te gaan trekken.

Dan heb ik in dit geval ook nog te maken met meiden uit een moeilijke leeftijds catogorie, want zij gaan nu keuzes maken. Ja want uitgaan en jongens vinden de meesten toch ook wel leuk. (ik kan het niet begrijpen met zo'n leuke coach, maar ja)

In dit geval werkt het dus niet om stug vol te houden aan vier keer trainen en steeds maar fel de speelsters te blijven bekriticeren. Ik was daarom ook blij verrast dat mijn speelsters toch in staat waren om dit aan te geven, het werdt ze eigenlijk een beetje teveel. Want we moeten natuurlijk ook niet vergeten dat de stap van rayon naar de eredivisie erg groot voor ze is geweest. Blij verrast aan de ene kant en teleurgesteld aan de andere kant. Teleurgesteld omdat ik van mening ben dat je alleen uit die dip komt door harder te trainen en erg kritisch op jezelf te zijn. Maar ja zo sterk zijn deze meiden nog niet, en eerlijk gezegd kan ik dat ook nog niet verwachten van ze.

Maar goed, en training minder in de week en even de touwtjes wat laten vieren om ervoor te zorgen dar het plezier en niet te vergeten het vertrouwen weer terug komt.

En ik moet toch eerlijk zeggen dat ik een hele goede groep meiden heb. Gisteren in de wedstrijd tegen Utrecht heb ik een paar goede dingen gezien. Echt een subliem eerste kwart, oke we verloren wel maar dat neem ik ze niet kwalijk. Als ik dan toch zie dat het niveau van ons team vergeleken met het begin van het seizoen ontzetten omhoog gegaan is dan mag ik wel tevreden zijn. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat we nog steeds niet goed genoeg zijn natuurlijk, want we verliezen nog steeds, nog erger zelfs we spelen nog niet op onze maximale kunnen. Maar je geen probleem, dit proces kost tijd, en ik ben zeker bereid om hier veel energie en tijd in te steken net zoals mijn meiden dat doen.

Ik wil overigens mijn meiden een groot compliment geven voor de wedstrijd van gisteren, want ik zie dat het plezier al langzamer zeker terugkomt en dat resulteerde in goed basketball in het eerste en vierde kwart. Op dat soort momenten ben ik trots als coach, wetende dat we er nog lang niet zijn. Wel denk ik dat de wedstrijd anders was verlopen als we beter gerebound hadden, dan was het verschil denk ik hooguit 4 punten geweest in plaats van 20 wat toch ook al een goede prestatie was. Dan mist het team Suzanne toch wel, die een knieblessure heeft, want in bijna alle gevallen moet Saskia alleen rebounden en dan nog als ze een tegen vier moet rebounden haalt ze er meestal een jump ball uit. Daar ben ik dus zeer tevreden over, natuurlijk hopende dat de rest ook gaat mee doen in de rebound. Ook moet gezegd worden dat de perimeter speelsters aanvallend sterk speelden, Jelka schoot veel van buiten en Eva E penetreerde vaak naar de basket waarna een goede pass of schot volgde. Ook Eva J die een sterk derde kwart speelde begint zich met de aanval te bemoeien, oke de ballen vielen nog niet maar ze wordt steeds basket gerichter. Aan Mijke kan je zien dat ze met de dames 1 mee traint, ik denk wel dat ze veel beter kan maar ook zij laat zich al beter zien in dit team, nu alleen nog scoren net zoals op de trainingen waar je het netje vak aan flarden schiet.


Ja en dan de dames 2, lastig is het wel. We trainen nooit gezamelijk met het hele team, daar kunnen we ook niets aan veranderen. Dat krijg je als je van die slimme dames in het team hebt waarvan de meeste ook een drukke baan. Maar goed wetende dat we niet onze fouten kunnen corrigeren op trainingen moeten we ervoor zorgen dat we al onze ervaring aanspreken en met die ervaring de wedstrijden winnen. Helaas lukt dat niet altijd, maart gisteren wel.

De defense was in de eerste helft puik, zeer agressief en ook tactisch erg sterk. Helaas misten we een aantal simpelen lay-ups en dat is zonde. Zeker omdat Urk in het vierde kwart nog terug kwam op 5 punten, maar daar zie je weer dat deze ploeg echt wel weet wat nodig is om wedstijden te winnen daar hoef ik echt geen time out voor te nemen. Dat is ook zeker het winst punt, je kunt wel ingrijpen in zo'n wedstrijd met een time out maar dat is kort termijn werk, doe je dat niet dan nemen ze deze leer momenten mee naar de volgende wedstrijden. Ik denk, nu we gedeelte eerste plaats staan, we zeker een kans maken op het kampioenschap maar dan is het wel zaak dat het team zich ook gaat realisren wat er buiten goed basketball nodig is om dit doel te bereiken lukt dat dan zijn wij denk ik de beste titel kandidaat, zonder de andere ploegen tekort te doen natuurlijk.

Verslag: Robin Hollander