Volendam – Probuild Lions mu14-2, een wedstrijd met twee gezichten

Uitslag Volendam – Probuild Lions MU14-2 24 – 42
Het wordt steeds leuker om een stukje te schrijven, alweer een positief stukje.
Niet alleen omdat wij gewonnen hebben, maar omdat wij zo goed als een team hebben gespeeld. Dat wij bewijzen wel te kunnen “vechten” en serieus te kunnen spelen.
Wij waren met z’n negenen en acht konden er spelen. Naomi was 50 jaar getrouwd, eehh ik bedoel haar familie en Francisca heeft haar vinger voor de tweede maal gebroken.
Francisca, mijn complimenten. Je komt gewoon en geeft ons extra steun en je kon gelijk aan de bak als assistent coach. Hopelijk kun je skiën en is je vinger snel geheeld.
Je zult zien, je wordt er alleen maar sterker van.
De wedstrijd
Op mijn manier het een en ander uitgelegd hoe wij moesten spelen, snel over de middellijn en daar het spel opbouwen door snel rond te passen en dan de beslissende pass naar de center of iemand anders die vrij kwam.
En dan via een lay-up of jump-shot scoren. Wij zouden zone-verdedigen met twee snelle en felle speelsters die de tegenstander vroeg op zouden vangen. Klinkt goed nietwaar, hoewel…
Vol zelfvertrouwen begonnen wij aan de wedstrijd en onze bank onder aanvoering van Francisca deed volop mee. In de tweede minuut scoorden wij via Puck en ik dacht, nu rollen wij ze op, betekent dat je gemakkelijk wint.
Nou mooi niet. Wij speelden best aardig, veel samenspel, weinig balverlies en strakke passen en telkens stond er iemand vrij om te scoren, alleen de bal viel niet in het netje.
Volendam rook de kansen en ging er vol tegenaan, zij hadden een sterke gesloten verdediging. Zij waren groot en zij scoorden direct de gelijkmaker, daarna wij weer via een prachtig schot van Romy, eentje om in te lijsten.
Romy Visser wordt steeds beter, zij heeft meer zelfvertrouwen kan snel en behendig dribbelen, heeft een strakke en harde pass en kan als zij zich concentreert heel goed schieten. Is dit goed geschreven Romy?
Afijn, wij stonden in de derde minuut voor met 4-2, maar daarna lukte het scoren niet meer. Volendam had daar geen last van en ondanks onze stevige verdediging kwamen zij op een 6-4 voorsprong. Wat? Ja, zij kwamen op voorsprong!
Het werd nog erger, ondanks fantastische wissels (vond ik zelf) om de boel op te peppen liep het niet. Veel schoten en allemaal mis. In het 2e kwart scoorden wij weer slechts 4 punten, door Roxy (geweldig dat Roxy er weer was en zij deed gelijk vol mee)
en door Lois de Groot. Volendam ging door met hun goede spel en maakte de voorsprong groter. Het werd in de rust 12-8.
Totale paniek bij ons, ouders in de war, coach had ineens een zwaar hoofd, aan de speelsters merkten ik niets, wat te doen. Wij kregen goede tips en adviezen hoe verder te spelen en onze speelsters bleven vet cool en geloofden er helemaal in.
Na de rust stond er een geheel ander team, nu wel de felheid die nodig is om te winnen, nu wel het geluk dat de bal erin rolt, nu wel de tegenstander pressen en de bal heroveren. Het was een genot om te zien, alles lukte nu.
Lea ging ons voor en wist 2 keer achter elkaar te scoren, in de eerste minuut stonden wij alweer gelijk. Weer Romy met een prachtig afstandsschot, Puck die er lekker in kwam en zomaar uit het niets een heuse driepunter van Lois de Groot.
Weer 2 maal Puck, Lois was los en maakte achter elkaar 3 maal de punten en Jeske, die ook steeds beter gaat spelen maakte 16 – 31. Het 3e kwart wonnen wij met 4-23!!
Het 4e kwart werd ook door ons gewonnen met 8-11 met punten van Lea, Roxy en Puck 3 maal en één vrije worp raak. Alleen Marina en Lois Visser hebben niet gescoord, dat hoeft natuurlijk ook niet, als er maar gescoord wordt.
Marina en Lois maakten de andere speelsters beter. Dit was echt een team overwinning, met inzet van iedereen. Heel goed van jullie.
De punten werden gemaakt door: Lois de Groot 11 punten, Romy 4 punten, Roxy 4 punten Lea 6 punten, Jeske 2 punten en Puck 15 punten. Hopelijk heb ik het zo goed, het formulier was niet zo goed te lezen.